geen overbodige luxe. Die zelfde dag krijg ik een rondleiding door de assistent HRM (Shymnaaz) over het resort. Het hele resort is in Afrikaanse stijl gebouwd. Ik ontmoet bij de entree de dames van de guest relations, mijn nieuwe collega’s en daarna de front office totdat we alle departments hebben gehad. Ik eindig met een ontmoeting met de GM(General Manager) een aardige man.    Die avond eet ik samen met Vera in de staffkantine. Alles zit er hier zo schoon en mooi uit, daar komt Valk met zijn personeelsruimte nog niet eens in de buurt. Omdat ik hier kost en inwoning heb en de kantine hier op loopafstand is, vind ik het niet erg hier niet mijn culinaire hoogstandjes niet te hoeven toepassen.

Inmiddels heb ik er nu al 3 werkdagen opzitten.  De meiden van de Guest Relations zijn ontzettend aardig, al het personeel trouwens. Ik had ook wel gelezen in verschillende boeken en verslagen dat Mauritianen  heel vriendelijk zijn, dat klopt helemaal. Ik zal even een beetje toelichten wat ik precies doe bij Guest Relations.  Het woord zegt het natuurlijk al een beetje, maar taken zijn het ontvangen en inchecken van gasten. Het doen van reserveringen voor de verschillende restaurants ( 6 restaurants) en de golfbaan, spa, sport etc. Hier horen ook bij het doorbellen naar roomservice en het organiseren van bruiloften/honeymoons.  Vooral dat laatste vind ik helemaal geweldig. Een weddingplanner is in Mauritius nog niet echt bekend en gasten die willen trouwen in een hotel komen dan speciaal naar de Guest Relations omdat die alles wat met het huwelijk te maken heeft organiseren. Komende week mag ik dan ook helpen bij een bruiloft op het strand, helemaal Fleur heb er ook veel zin in.

Afgelopen weekend had ik vrij. Ik ben vrijdag met Vera met de bus van het personeelsvervoer naar Flic & Flac gereden.  Het is zo fijn dat zij alles kan uitleggen hoe de bussen werken. In Flic & Flac aangekomen waren we echt moe, om 18.00 uur is het in een keer donker en kun je dus ook niets meer doen omdat het dan ook niet meer veilig is buiten (al die muren, hekken, sloten zijn er niet voor niets) De volgende dag zijn Vera en ik met Nienke een ander Nederlands meisje die haar moeder op bezoek had met een huurauto naar Port Louis (de hoofdstad) gereden. Daar een beetje gewinkeld en een lokale markt bezocht. Toen door naar een muziekfestival in een domein in de bergen in buurt van Port Louis. Amid, een andere Nederlander loopt voor een audio bedrijf stage hier en had ons uitgenodigd op dit evenement wat vrijwel alleen door Mauritianen wordt bezocht. Daar stonden we dan als kaaskoppen mee te swingen op de hipste bands van Mauritius. Toen weer terug door de chaos van het verkeer naar Flic & Flac, uit eten bij Chez Pepe een van de beste Italianen van het eiland.                                                                                                                                                                       En toen zondag,  waren Vera en ik uitgenodigd door Yannick een collega van me bij Guest Relations/Front Office om een dagje door te brengen in het Hilton Resort bij Flic & Flac, om daar te relaxen want hij had connecties. Daar konden we natuurlijk geen nee zeggen en toen we daar aankwamen werden we ook gastvrij ontvagen. Het Hilton is hier geen statische hoogbouw maar een luxe leisure resort. We keken onze ogen uit en zijn meteen in het zwembad beland, daarna met een cocktail in de zon en tenslotte een lunch, ik verwijs iedereen door naar de foto’s ….. Eind van de middag zijn we terug gegaan met de bus naar het Heritage. Er was nu geen personeelsbus dus dan maar met de locals in de bus, weer een bijzondere ervaring. De bussen rijden hier niet op schema….dat kennen ze niet in Mauritius, het is dus een kwestie van wachten en geluk hebben.  Het was hier die dag Moederdag dus heel Mauritius ging op bezoek bij familie, waardoor de hele bus vol zat en Vera en ik half opschoot bij de chauffeur zaten tegen de voorruit aangedrukt. Daar gingen we dan met een tropische muziekje voor 18 Rupee ( € 0.50) naar Baie Du Cap in het zuiden. Om vervolgens nog over te stappen in een busje naar Bel Ombre, 3 uur later zaten we weer in onze kamer, helemaal moe van een superweekend.

Heb inmiddels alweer een werkdag erop zitten, het is heel jammer maar er is niet veel te doen in het hotel met een bezettingsgraad van 10 %, wat erop neer komt dat er zo’n 18 gasten zijn, meer personeel dus dan kom je al snel tot de conclusie dat het niet bepaald rendabel is op het moment. De prognose voor de komende maand is dan ook niet veel beter  met wat schommelingen hier en daar. Gelukkig probeert het hotel dit ook weer als een opportunity te zien door in alle departments vernieuwingen aan te brengen en mensen intern te laten uitwisselen tussen verschillende afdelingen. Vandaag moest ik 2 gasten opsporen die werden opgehaald door een tranfer busje om terug naar de luchthaven te gaan. Helaas waren de gasten ‘’kwijt’’. Gelukkig vond ik ze al snel, in bakini op het strand, ze hadden het waarschijnlijk zo naar hun zin dat ze vergeten waren dat hun vakantie voorbij was, toen ik ze vertelde dat ze binnen een paar uur hun vlucht moesten halen dachten ze dat ik een grapje maakte, gelukkig rende ze daarna naar hun kamer en was mijn missie weer geslaagd ;)  Heb de komende week avonddiensten.

Ik geloof dat jullie weer helemaal up to date zijn van alle ontwikkelingen zo’n 13.000 km. van jullie vandaan.

Liefs Fleur